The Phantom of The Opera

The Phantom of The Opera

Nadat ik mijn dochter Lena al meerdere keren welwillend heb meegenomen op talrijke culturele uitstappen, is het nu haar beurt om iets te kiezen. Ze komt aanzetten met The Phantom of the Opera en probeert mij wijs te maken dat het een opera is, omdat ze weet dat ik al langer overweeg om nog eens een opera bij te wonen. Ik laat me echter niet zomaar iets wijsmaken en met Google binnen handbereik kom ik er al snel achter dat het toch een musical is, een genre waar ik zelf geen fan van ben, maar waar mijn dochter des te meer van geniet. Toch verdient ze het om onze volgende culturele uitstap te kiezen, en ik prijs me gewoon gelukkig dat we samen op stap kunnen gaan.

Kroonluchter

Op een zondagavond trekken we naar de Stadsschouwburg van Antwerpen. Het is mijn eerste bezoek aan deze prachtige zaal. Wat meteen opvalt, is de enorme kroonluchter, waar we van onze plaatsen een uitstekend zicht op hebben. Mijn dochter kijkt me geamuseerd aan wanneer ik er een opmerking over maak. Ik denk dat ze gewoon blij is dat ze me heeft kunnen overtuigen om mee te gaan en maak, nietsvermoedend, enkele foto’s van de kroonluchter. 

Wanneer de voorstelling even later begint, wordt al snel duidelijk waarom ze zo vrolijk keek. Aan het einde van de eerste scène valt de kroonluchter spectaculair naar beneden en ik schrik me bijna een ongeluk. Naast mij geniet Lena met volle teugen van mijn geschrokken reactie. De koningin van de spoilers wist natuurlijk al langer wat er zou gebeuren en schept zichtbaar plezier in het feit dat ik weer van niets wist.

Niet helemaal mee, maar toch betoverd

Wat de rest van de voorstelling betreft, ben ik een beetje verdeeld. Soms ben ik niet helemaal mee met het verhaal. Wat ook niet helpt, is dat ik vaak vergeet om naar de ondertiteling te kijken die deels verstopt zit achter de spots. Daardoor word ik niet helemaal meegezogen in het verhaal en blijf ik soms zelfs hangen bij mijn eeuwige to-do-lijstjes die ongevraagd in mijn hoofd rondspoken.

Toch ben ik wel onder de indruk van de ballerina’s, de prachtige kostuums en decors, en vooral van de muziek. Het live orkest speelt een mix van voornamelijk klassieke muziek en opera, wat ik bijzonder mooi vind. Al met al is dit veel mooier dan de musical waarop ik had gerekend, en ben ik blij dat we geweest zijn.

Geschikt voor leerlingen?

Kunnen we leerlingen meenemen naar deze voorstelling? Dat is de vraag die ik mezelf stel. Vermoedelijk zullen vooral leerlingen die al interesse hebben in muziek of theater door deze voorstelling geboeid worden. Anderzijds mogen we niet vergeten dat veel leerlingen nooit naar zulke voorstellingen zullen gaan, tenzij wij hen er bewust mee naartoe nemen. Wie weet krijgen sommigen van hen dan alsnog de smaak te pakken. Net daarom lijkt het me belangrijk om leerlingen deze ervaring toch aan te bieden, in de hoop hun culturele blik te verruimen.




Reacties

  1. Dag Cindy

    Je verhaal trok meteen mijn aandacht, omdat ik afgelopen zomer zelf 'The Phantom of the Opera' bijwoonde in de Stadsschouwburg. Ik herkende me meteen in je verwondering bij het betreden van de zaal en vooral bij het zien van de imposante kroonluchter. Ook voor mij was die een absolute blikvanger en dat mag je heel letterlijk nemen. Vermoedelijk zaten we op gelijkaardige hoogte in de zaal, want ook voor mij had diezelfde luster een keerzijde: vanop mijn zitplaats belemmerde ze het zicht op de ondertiteling, waardoor ik minder goed kon volgen wat er precies werd gezongen. Hoe hard ik ook mijn best deed, vaak kon ik vooral de sopranen niet verstaan.

    Ook de pauze midden in de voorstelling ervaarde ik als een domper op de sfeer. Uiteraard is het begrijpelijk dat de cast even op adem moet komen, maar voor mij zorgde deze onderbreking eerder voor een afbouw van de spanning dan dat het als cliffhanger diende. Het duurde nadien even voor ik opnieuw volledig in het verhaal zat, wat ik persoonlijk best jammer vond.

    Wat betreft je vraag of deze voorstelling geschikt is voor leerlingen, zeg ik volmondig ‘nee’. Hoewel het verhaal bekend is en de muzikale kwaliteit zeer hoog ligt, denk ik dat een voorstelling van maar liefst drie uur voor de meeste leerlingen te hoog gegrepen is. De doorsnee focus van een tiener is nu eenmaal beperkt en ook het Oudengelse taalgebruik was best moeilijk. Bovendien mogen we de praktische kant niet onderschatten: de ticketprijzen liggen behoorlijk hoog, waardoor dit geen evidente schooluitstap is.

    Inhoudelijk was ik dan weer wel sterk onder de indruk. Ik ben een musicalliefhebber in hart en nieren, al kies ik doorgaans voor een heel ander genre. Dit was mijn eerste echte kennismaking met operazang, en die bleek verrassend meeslepend. Zelfs mijn partner, die ik vooraf met enige overtuigingskracht had meegekregen, was aangenaam verrast. (Al speelde onze eindstop in het plaatselijk café om de hoek misschien een kleine rol in zijn oordeel over de avond.) Hoe dan ook: het werd ook voor mij een bijzonder geslaagde en gezellige avond!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dag Maxime

      Wat een toeval dat we vorig jaar naar dezelfde voorstelling zijn geweest! Interessant om te lezen dat er gelijkenissen zijn in onze ervaring, maar ook enkele verschillen. Dat de voorstelling drie uur duurde, is mij niet opgevallen, of ik heb het althans niet als storend ervaren.

      Ik moet je wel gelijk geven dat een voorstelling van drie uur voor veel jongeren te hoog gegrepen zal zijn. Daarbij bestaat het risico dat ze afhaken en zich gaan misdragen.

      Ik lees dat je aangenaam verrast was door de operazang in deze voorstelling. Enkele jaren geleden ben ik in Antwerpen naar De Toverfluit van Mozart gaan kijken. Dat was een bijzondere ervaring die ik graag nog eens zou overdoen. Bij deze kan ik je zeker aanraden om ook eens een opera bij te wonen.

      Groetjes
      Cindy

      Verwijderen

Een reactie posten